Η απόδοση δεδομένων με ήχο είναι κάτι που επανέρχεται, από καιρό σε καιρό, στον δημοσιογραφικό χώρο. Μιλήσαμε με επαγγελματίες που πειραματίζονται με τη μέθοδο, για να κατανοήσουμε πώς εξελίσσεται, ποιο είναι το μέλλον της και τι μπορεί να προσφέρει στην ευρύτερη δημοσιογραφική κοινότητα.
Κεντρική εικόνα: Ευγένιος Καλοφωλιάς
Το – προ 15ετίας – άρθρο της Αμάντα Κοξ (Amanda Cox), τότε αρχισυντάκτριας δημοσιογραφίας δεδομένων στο Upshot των New York Times, με τίτλο «Fractions of a Second, an Olympic musical», παρουσιάζει πόσο απείχαν οι ολυμπιακοί αθλητές των Χειμερινών Ολυμπιακών Aγώνων του 2010 από το χρυσό μετάλλιο, αποδίδοντας τη στιγμή του τερματισμού τους με έναν ήχο μέσα σε ένα κοινό χρονικό πλαίσιο. «Αυτό είναι το κομμάτι που με ενέπνευσε να ασχοληθώ με τα γραφικά», λέει 15 χρόνια μετά στο iMEdD ο Λάρυ Μπάκουναν (Larry Bachunan), πλέον ρεπόρτερ και αρχισυντάκτης γραφικών στους New York Times. «Δεν καταλάβαινα τι ήταν. Δεν καταλάβαινα γιατί ήταν αυτό που ήταν. Δεν καταλάβαινα πώς δημιουργήθηκε, ποιος το έκανε, γιατί θεωρείται δημοσιογραφία και γιατί με επηρέασε τόσο βαθιά».
Έλιοτ Χίγκινς: Αλγόριθμοι, κατάσκοποι και στη μέση ο Τραμπ
Ο ιδρυτής της ερευνητικής πλατφόρμας Bellingcat μας μιλά για τους αλγόριθμους και τη δημοκρατία τον 21ο αιώνα, τον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών και τη χρηματοδότηση της ερευνητικής δημοσιογραφίας την εποχή του Τραμπ.
Το κομμάτι της Κοξ θεωρείται ένα από τα πρώτα παραδείγματα «ηχοποίησης δεδομένων» (data sonification) στη δημοσιογραφία. Τα τελευταία χρόνια, τα δημοσιογραφικά συνέδρια έχουν όλο και συχνότερα τo κομμάτι αυτό στο πρόγραμμά τους, ενώ το 2025 ανακοινώθηκαν, για πρώτη φορά, τα Data Sonification Awards, με ειδική κατηγορία Επικοινωνίας, η οποία απευθύνεται σε δημοσιογραφικά, επικοινωνιακά και εκπαιδευτικά πρότζεκτ. Παρ’ όλα αυτά, το data sonification ακόμη δεν έχει προσεγγίσει το βεληνεκές και τον αντίκτυπο της οπτικοποίησης των δεδομένων, ενώ η αισθητικότητα που συχνά του αποδίδεται επαναφέρει το ερώτημα εάν μπορεί πράγματι να υποστηρίξει αυτόνομα το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ.
Τι είναι η ηχοποίηση των δεδομένων
Το data sonification είναι η απόδοση των δεδομένων με ήχο, με σκοπό την επικοινωνία της πληροφορίας που αυτά αποκαλύπτουν. Όπως η οπτικοποίηση δεδομένων δημιουργεί εικόνες για να γίνουν τα δεδομένα κατανοητά, έτσι και η ηχοποίηση δημιουργεί μελωδίες. Αντί για την αίσθηση της όρασης, χρησιμοποιεί την ακοή, για να εξηγήσει όσα βρίσκονται σε σύνολα δεδομένων, και εδράζεται στην ικανότητα της ανθρώπινης ακοής να αναγνωρίσει μοτίβα. Με τον ίδιο τρόπο που η οπτικοποίηση δεδομένων χρησιμοποιεί χρώματα, σχήματα και μεγέθη, έτσι και η ηχοποίηση χρησιμοποιεί την ένταση, τη τονικότητα, τον ρυθμό και τη διάρκεια.
Σύμφωνα με το Sonification Archive, μια επιμελημένη συλλογή από τους ερευνητές Σάρα Λέντζι (Sara Lenzi) και Πάολο Κιουτσαρέλι (Paolo Ciuccarelli) στο Center for Design του Πανεπιστημίου Northeastern, η οποία διερευνά πώς ο ήχος μπορεί να διευρύνει το κοινό των δεδομένων, οι πρώτες προσπάθειες ηχοποίησης έγιναν το 1966 σε επιστημονικούς κλάδους που ασχολούνταν κυρίως με το περιβάλλον και το διάστημα. «Είναι ακόμη πολύ νεαρή [μέθοδος] και μη διαδεδομένη», αναφέρει ο Κρίστιαν Μπαζλ (Christian Basl), δημοσιογράφος δεδομένων στη γερμανική ραδιοτηλεόραση WDR, και δημιουργός του DataSonifyer, ενός εργαλείου δημιουργίας ηχοποιήσεων δεδομένων. Mαζί με την Μπέρι Κρούζε (Berit Kruse) τρέχουν το πρότζεκτ ηχοποίησης SoniFriday –oι δυο τους παρουσίασαν, μάλιστα, το workshop «How to make data sound» στο φετινό Διεθνές Φόρουμ Δημοσιογραφίας του iMEdD.
Υπάρχει κάποιο σημείο στην ιστορία όπου οι λέξεις δεν μπορούν να εκφράσουν κάτι, εκεί έρχεται ο ήχος και η ηχοποίηση, με την οποία οι ακροατές μπορούν να νιώσουν αυτό που δεν μπορείς να πεις.
Κρίστιαν Μπαζλ, δημοσιογράφος δεδομένων στη γερμανική ραδιοτηλεόραση WDR
Ερευνώντας τα στοιχεία που υπάρχουν στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης
Μπορεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αποτελούν σημαντικό «κανάλι» δημοσίευσης δημοσιογραφικών ερευνών, είναι όμως και εργαλεία με πλούτο πληροφορίας για κάθε είδους δημοσιογραφική αναζήτηση. Στο συνέδριο Dataharvest 2025 μάθαμε και καταγράψαμε χρήσιμους τρόπους, με τους οποίους οι δημοσιογράφοι μπορούν να αντλήσουν στοιχεία για τις έρευνές τους, από τις πλατφόρμες.
Ποιος ήχος είναι ο κατάλληλος για να πεις μια ιστορία;
Kατά τη συνομιλία μας, για να μπορέσει να εξηγήσει τη διαφορά μεταξύ ενός ημιαυτόματου όπλου και του όπλου με το οποίο σκοτώθηκαν 58 άτομα σε μαζική δολοφονία στο Λας Βέγκας το 2017, ο Λάρι Μπάκουναν των NYT δεν μου είπε τον αριθμό των πυροβολισμών ανά λεπτό για κάθε όπλο –έκανε τους ήχους των πυροβολισμών με το στόμα του: το ημιαυτόματο κάνει «μπαμ – μπαμ – μπαμ», ενώ το όπλο του Λας Βέγκας έκανε «μπρρρρρ». (Σε μια ειρωνεία της αφήγησης, σε απόλυτη αντίστιξη με αυτό για το οποίο γράφουμε, εδώ χρησιμοποιούμε παύλες και πολλά «ρ», οπτικά στοιχεία δηλαδή, για να σας δώσουμε να καταλάβετε τον ήχο που ίσως τώρα αναπαράγετε στο μυαλό σας).
Με τον ήχο επέλεξαν να εξηγήσουν αυτή τη διαφορά ο ίδιος και οι συνεργάτες του, Τζον Χουάνγκ (Jon Huang) και Άνταμ Πιρς (Adam Pearce), στους αναγνώστες των NYT στο άρθρο «Nine Rounds a Second», μία μέρα μετά τη μαζική δολοφονία. «Θέλαμε να καταλάβεις αυτό που έπρεπε να καταλάβεις το συντομότερο δυνατόν. […] Να επιμείνουμε σε αυτό που ήταν σημαντικό».
Η δημοσιογραφία, και συγκεκριμένα η δημοσιογραφία δεδομένων, είναι ιδανικός τομέας για την εφαρμογή της μεθόδου, καθώς διαρκώς αναζητά ελκυστικούς τρόπους να παρουσιάσει, με εύληπτο τρόπο, σύνθετα δεδομένα στο κοινό. Με αυτή τη λογική λειτουργούν και οι δημοσιογράφοι του SoniFriday. «Υπάρχει κάποιο σημείο στην ιστορία όπου οι λέξεις δεν μπορούν να εκφράσουν κάτι, εκεί έρχεται ο ήχος και η ηχοποίηση, με την οποία οι ακροατές μπορούν να νιώσουν αυτό που δεν μπορείς να πεις», αναφέρει ο Μπαζλ.
Η στενή σχέση μεταξύ ήχου και συναισθήματος είναι που δημιουργεί και ένα από τα σημαντικότερα διλήμματα για τους δημοσιογράφους: ποιος ήχος είναι ο κατάλληλος για να πεις μια ιστορία; «Αυτό που νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον με το data sonification είναι ότι ήχοι που δεν έχουν σχεδιαστεί αισθητικά μπορούν μια χαρά να χρησιμοποιηθούν για αφηγηματικούς σκοπούς, και μεταφέρουν τεράστιο συναισθηματικό φορτίο. Όπως το να ακούς έναν ανιχνευτή Γκάιγκερ είναι κάτι τρομακτικό· ή το “μπιπ – μπιπ – μπιπ” ενός καρδιακού παλμού», λέει ο Ντάνκαν Γκίρι (Duncun Geere), σχεδιαστής πληροφοριών, δημοσιογράφος δεδομένων και μέλος του πρότζεκτ Loud Numbers μαζί με τη Μίριαμ Κουίκ (Mirriam Quick).
«Νομίζω πως η ηχοποίηση είναι κακή ιδέα όταν κάτι είναι υπερβολικά συναισθηματικό να το ακούς», σημειώνει η Κρούζε. «Για παράδειγμα, οι πυροβολισμοί: οι άνθρωποι μπορούν να τους ακούσουν, αλλά θα δημιουργούσε ενόχληση». Για την ομάδα του Μπάκουναν, η επιλογή ηλεκτρονικών ήχων, αντί του ήχου ενός πραγματικού όπλου έκανε το κείμενο τους ένα από τα πιο δημοφιλή παραδείγματα σωστής χρήσης ηχοποίησης δεδομένων.
Ακόμα, όσο η δημοσιογραφία απομακρύνεται από το χαρτί, η επαφή του κλάδου με φορμάτ που βασίζονται στον ήχο – όπως το ραδιόφωνο, τα podcast και τα βίντεο – δημιουργεί έδαφος ιδανικό για πειραματισμό με εναλλακτικές αναπαραστάσεις δεδομένων, πλην των οπτικοποιήσεων. Οι Loud Numbers, στο ομώνυμο podcast τους, προσπαθούν να εξηγήσουν τα δεδομένα αποκλειστικά ηχητικά. «Κάθε επεισόδιο ξεκινάει με μία ιστορία και έπειτα παρουσιάζουμε [ηχητικά] το σύνολο δεδομένων», λέει ο Γκίρι.
DOs & DONT’s για το data sonification από τους Loud Numbers
DOs
- Σκεφτείτε την ιστορία που θέλετε να πείτε. Δημιουργείτε μια αφήγηση μέσα από τον ήχο, οπότε βεβαιωθείτε ότι τα σχετικά μέρη του dataset, αυτά που θέλετε να προσέξουν οι ακροατές, ακούγονται καθαρά. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι χρειάζεται να εστιάσετε σε ένα μέρος του dataset ή να το μετασχηματίσετε, για παράδειγμα με ομαδοποίηση (binning), εξομάλυνση ή αθροιστική επεξεργασία.
- Επιλέξτε προσεκτικά τους ηχητικούς παράγοντες που θα κλιμακώνονται ανάλογα με τις τιμές των δεδομένων.
- Αξιοποιείστε τις συναισθηματικές διαστάσεις του ήχου, αλλά να έχετε υπόψη ότι συνοδεύονται από ηθική ευθύνη. Πρέπει να χειρίζεστε με ευγένεια τα συναισθήματα των ακροατών. Οι ήχοι μπορούν να προκαλέσουν έντονα συναισθήματα – σκεφτείτε πώς σας κάνει να νιώθετε μια καμπάνα σε κηδεία. Και τώρα σκεφτείτε ένα κόρνο. Κάποιες αντιστοιχίσεις είναι πιο διαισθητικές από άλλες, και κάποιες μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο κατάλληλες ανάλογα με το θέμα και το κοινό. Εάν το θέμα σας αφορά ένα σοβαρό ζήτημα, όπως μια ένοπλη επίθεση ή έναν λιμό, ίσως να μη χρησιμοποιήσετε κόρνο.
- Δοκιμάστε και κάντε αλλαγές! Χρησιμοποιήστε τη μέθοδο «trianl and error» για να βρείτε τη σωστή λύση για το θέμα σας και δοκιμάστε τα αποτελέσματα στο κοινό σας. Θα καταλάβετε ότι τα καταφέρατε, όταν οι ακροατές μπορούν να ακούσουν την ιστορία των δεδομένων να ξεδιπλώνεται και το αποτέλεσμα να έχει συναισθηματικό αντίκτυπο. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος, αλλά η προσπάθεια αξίζει.
DONTs
- Μην περιορίζεστε στο τονικό ύψος για την αντιστοίχιση τιμών και ήχων. Μπορεί να είναι καλή λύση, όταν τα δεδομένα είναι ακριβή, αφού οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να ακούσουν μικρές διαφορές τόνων. Αλλά μπορεί, επίσης, να είναι ασαφές – αντιστοιχούν όλες οι μεγαλύτερες τιμές δεδομένων σε υψηλότερους τόνους, ή μπορεί να αντιστοιχούν σε χαμηλότερους; Αντιστοιχίσεις όπως η ένταση ή το επίπεδο ενός εφέ όπως το distortion ή το reverb, αν και λιγότερο ακριβείς, μπορούν να έχουν μεγαλύτερη επίδραση. Φυσικά, μπορείτε να κάνετε διπλή ή τριπλή αντιστοίχιση, για παράδειγμα αντιστοιχίζοντας ταυτόχρονα την τιμή με τον τόνο και την ένταση.
- Μη φορτώνετε πάρα πολλά στρώματα ήχου: ένα είναι αρκετό, και δύο ή τρία είναι υπεραρκετά. Εκτός αν δεν σας ενδιαφέρει οι άνθρωποι να καταλαβαίνουν την ιστορία των δεδομένων και θέλετε να δημιουργήσετε ένα πολύπλευρο κομμάτι τέχνης βασισμένης σε δεδομένα. Σε αυτή την περίπτωση, ξεφύγετε.
- Μην περιμένετε από το λογισμικό να κάνει όλη τη δουλειά. Υπάρχουν πολλά εξαιρετικά εργαλεία για sonification, αλλά είναι μόνο εργαλεία. Τα καλύτερα αποτελέσματα έρχονται όταν γίνεστε δημιουργικοί και το πάτε πιο πέρα από την άμεση ικανοποίηση (και το στοιχείο της καινοτομίας) του «έφτιαξα κάποιους ήχους από δεδομένα».
Δείτε περισσότερα στο Data Sonification Manifesto
Web scrapers με AI για δημοσιογράφους χωρίς γνώσεις προγραμματισμού
Ένας οδηγός του Pulitzer Center για το πώς η τεχνητή νοημοσύνη διευκολύνει τους δημοσιογράφους να αντλήσουν δεδομένα από αδιαφανείς κυβερνητικές ιστοσελίδες.
Εξοικείωση και ταχύτητα vs data sonification
Δεν είναι ακόμα απόλυτα σίγουρο πώς οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν τα ηχητικά δεδομένα. Για τους Loud Numbers, η διαφάνεια για τις αποφάσεις που λαμβάνουν, όταν επεξεργάζονται τα δεδομένα, είναι αυτή που θα εξοικειώσει και το κοινό. «Θέλουμε οι ακροατές να καταλαβαίνουν τις αντιστοιχίσεις που κάνουμε – πως μεταφράζουμε τις τιμές των δεδομένων μέσω ακουστικών παραμέτρων όπως η τονικότητα, ο ρυθμός, η ένταση ή τα εφέ, όπως το reverb ή το delay», αναφέρει η Κουίκ.
Η δημιουργία ηχοποιήσεων δεν είναι ακόμα αρκετά τυποποιημένη, ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί από όλους τους δημοσιογράφους δεδομένων. Ο Μπάκουναν σημειώνει πως η έλλειψη εργαλείων σημαίνει ότι, στη διάρκεια προετοιμασίας μιας αναπαράστασης δεδομένων, η ηχοποίηση δεν είναι η πρώτη μέθοδος που θα του περάσει από το μυαλό. Σε αντίθεση με τις οπτικοποιήσεις, όπου τα εργαλεία έχουν γίνει προσβάσιμα και εύκολα στη χρήση, το data sonification ακόμη ισοδυναμεί με περίπλοκα λογισμικά, άγνωστα στους περισσότερους δημοσιογράφους.
Η εξοικείωση με το εργαλείο δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. «Πρέπει να είμαστε γρήγοροι […] γιατί η ειδησεογραφία έχει μικρό κύκλο ζωής», εξηγεί ο αρχισυντάκτης γραφικών των NYT. Όση περισσότερη διάδραση χρειάζεται με μια δημοσιογραφική δημοσίευση τόσος περισσότερος χρόνος σκέψης καταναλώνεται στον σχεδιασμό της, το οποίο δεν συμβαδίζει με τους γρήγορούς ρυθμούς μιας ενημερωτικής ιστοσελίδας.
Πηγές και εργαλεία για data sonification
Οι παρακάτω πηγές και εργαλεία παρατίθενται με την ευγενική παραχώρηση της κοινότητας Decibels και των LoudNumbers. Μπορείτε να βρείτε περισσότερα σχετικά με την ηχοποίηση των δεδομένων εδώ.
Για όσους γράφουν κώδικα
Sonic Pi – ένα εργαλείο δημιουργίας και εκτέλεσης μουσικής μέσω κώδικα, που δημιουργήθηκε από τον Σαμ Άαρον (Sam Aaron). Η σύνταξή του βασίζεται στη γλώσσα Ruby και είναι χτισμένο πάνω στο SuperCollider.
p5 Sound – μια βιβλιοθήκη Javascript από το οικοσύστημα της p5.js, η οποία παρέχει χρήσιμες μεθόδους για την πρόσβαση στο Web Audio API.
Tone.js – ένα framework Web Audio, γραμμένο σε Javascript, για τη δημιουργία διαδραστικής μουσικής μέσα στο πρόγραμμα περιήγησης.
SuperCollider – μια ανοικτού κώδικα πλατφόρμα για ηχητική και αλγοριθμική σύνθεση, που χρησιμοποιείται από μουσικούς, καλλιτέχνες και ερευνητές οι οποίοι εργάζονται με τον ήχο. Είναι πολύ ευέλικτο και λειτουργεί ως μηχανή ήχου για πολλές άλλες εφαρμογές και βιβλιοθήκες κώδικα (π.χ. δείτε το Sonic Pi παραπάνω).
Έτοιμα λογισμικά
Datasonifyer – Το Datasonifyer είναι μια διαδικτυακή εφαρμογή που σας επιτρέπει να αντιστοιχίσετε δεδομένα σε συχνότητα, ένταση, φίλτρο cutoff και άλλα. Είναι δωρεάν και φιλικό προς αρχάριους.
Holon.ist – Το Holon.ist είναι ένα σύστημα για ευέλικτη επεξεργασία δεδομένων από αισθητήρες σε MIDI και OSC. Διαθέσιμο για iPhone και iPad ως Universal iOS app. Συνδέστε τον εξοπλισμό του στούντιο και τις αγαπημένες σας εφαρμογές μουσικής, λογισμικό VJ ή φωτισμού, ή δημιουργήστε τους δικούς σας ήχους με ενσωματωμένο Pure Data.
Loud Numbers (VCV) – Ένα plugin για τον προσομοιωτή modular synthesizer VCV Rack που σας επιτρέπει να φορτώσετε ένα αρχείο CSV και να μετατρέψετε τις τιμές σε ελεγχόμενες τάσεις (control voltages) που μπορείτε να στείλετε σε άλλα modules.
Loud Numbers (Norns) – Ένα script για τον μουσικό υπολογιστή Monome Norns που σας επιτρέπει να φορτώσετε ένα αρχείο CSV και να μετατρέψετε τις τιμές σε νότες σε μια συγκεκριμένη κλίμακα. Όταν συνδυαστεί με το Monome Crow, μπορεί να εξάγει ελεγχόμενες τάσεις σε υλικό Eurorack modular synthesizer.
Μπορείτε να βρείτε περισσότερους ανθρώπους που ασχολούνται με την ηχοποίηση των δεδομένων στην κοινότητα Decibels
Απαγκιστρωμένοι από την περιγραφή;
Τα μέλη των Loud Numbers αναγνώρισαν πως, ιδίως όταν πρόκειται για δημοσιογραφικά πρότζεκτ, η επεξήγηση και η αφήγηση των ηχοποιήσεων είναι απαραίτητη. «Το κοινό δεν μαθαίνει να καταλαβαίνει τις ηχοποιήσεις στο σχολείο, όπως τις οπτικοποιήσεις ή άλλα γραφήματα», λέει ο Γκίρι. «Για αυτό νομίζω ότι πρέπει να δώσεις παραδείγματα, να εξηγήσεις πώς λειτουργεί η ηχοποίηση». Yπερθεματίζοντας για τη σημασία των περιγραφών, τουλάχιστον στις ηχοποιήσεις, η Κουίκ συμπληρώνει ότι: «χρησιμοποιούμε οτιδήποτε θα κάνει το κοινό να μην αισθάνεται χαμένο και μπερδεμένο όταν ακούει ήχους, ακριβώς γιατί η ηχοποίηση δεν του είναι γνώριμη».
Από την άλλη, ο Μπάκουναν θεωρεί πως, ειδικά στη δημοσιογραφία, ο συνδυασμός ταχύτητας και σαφήνειας είναι αυτό που κάνει μια παρουσίαση δεδομένων επιτυχημένη. «Εάν μπορείς να εκμεταλλευτείς τον τρόπο που ήδη λειτουργεί ο εγκέφαλος και τα μοτίβα που προσπαθεί να εντοπίσει, ώστε να μου αφηγηθείς μια πολύ περίπλοκη ιστορία μέσα από μια πολύ απλή εικόνα, τότε αυτό είναι κάτι πολύ αξιέπαινο. […] Οι καλές παρουσιάσεις δεδομένων είναι γρήγορες, δυνατές, ξεκάθαρες από μόνες τους. Δεν είναι περίπλοκες, και μπορεί να είναι και όμορφες, αλλά θα το έβαζα πολύ χαμηλότερα στη λίστα από τη σαφήνεια» και συμπληρώνει: «Πρέπει να είναι καλύτερες από τις λέξεις ως εναλλακτική. Εάν επρόκειτο να περιγράψεις με λέξεις αυτό που βλέπεις, είναι όντως αυτή η μορφή παρουσίασης η καλύτερη;».
Πάντως, όλοι τους, μιλώντας για τα θετικά της ηχοποίησης των δεδομένων, αναφέρθηκαν στο θέμα της προσβασιμότητας: αντί κάποιος να περιγράφει το γράφημα, μπορείς να ακούσεις αυτό που δείχνουν τα δεδομένα, είπαν.
Ο Τζόνι Κάσιντι (Johny Cassidy), δημοσιογράφος στο BBC που ασχολείται με θέματα προσβασιμότητας, αναφέρει, όμως, πως μια ηχοποίηση είναι προσβάσιμη μόνο όταν είναι απλή. «Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι, αν δεν μπορείς να δεις κάτι, τότε το να υπάρχουν πολλά επίπεδα διαφορετικών ήχων που ανταγωνίζονται μεταξύ τους [για την προσοχή σου] –δηλαδή, διαφορετικοί ρυθμοί και διαφορετικοί τόνοι– μπορεί να σε μπερδεύει», δηλώνει ο Κάσιντι.
Για τον ίδιο, που κάνει χρήση αναγνώστη οθόνης, η ηχοποίηση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς επεξηγηματικό κείμενο. Συχνά, το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός πως πολλοί δημοσιογράφοι που δημιουργούν ηχοποιήσεις δεν είναι οι ίδιοι χρήστες αναγνωστών οθόνης. «Δουλεύουν από οπτική σκοπιά […] Έχουν ήδη την εικόνα της τάσης που θέλουν να δείξουν στο μυαλό τους και έτσι είναι δύσκολο να δημιουργήσουν μια καλή, χρήσιμη εμπειρία προσβασιμότητας, επειδή ήδη ξέρουν πως φαίνονται τα δεδομένα οπτικά».
Ο ίδιος προτιμά το εναλλακτικό κείμενο (alt text) –την κειμενική περιγραφή που συνοδεύει και επεξηγεί μια εικόνα σε μια ιστοσελίδα– για άτομα που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν οπτικά ερεθίσματα, αν και δεν απορρίπτει την ηχοποίηση των δεδομένων ως μέθοδο βελτίωσης της προσβασιμότητας.
Για τους SoniFriday, εκεί είναι και το ενδιαφέρον με την ηχοποίηση δεδομένων. «Όσον αφορά το εάν είναι πιο εικονογραφική ή ενημερωτική πρακτική, νομίζω ότι εξαρτάται από τον ήχο και το τι θέλεις να τονίσεις περισσότερο», αναφέρει η Κρούζε. «Μπορεί να μοιάζει με μουσικό κομμάτι εάν θέλεις να είναι πιο καλλιτεχνικό, αλλά μπορεί επίσης να είναι καθαρά ενημερωτικό.[…] Νομίζω ότι αυτό είναι πραγματικά διασκεδαστικό για τη διαδικασία: μπορεί να είναι και τα δύο».
