Παρακολουθήσαμε την εβδομάδα Ερευνητικής Δημοσιογραφίας (IJ Week 2026) και συνοψίζουμε τα βασικά συμπεράσματα που κρατήσαμε ως σημεία-κλειδιά για δημοσιογραφκές ομάδες σε όλο τον κόσμο.
Από τους Έλλη Κωστίκα, Χρυσούλα Μαρίνου, Λάμπρο Συναρίδη
Κεντρική εικόνα: GIJN
Μετάφραση: Το παρόν κείμενο γράφτηκε αρχικά στα αγγλικά και μεταφράστηκε στα ελληνικά με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Τον έλεγχο και την επιμέλεια της μετάφρασης έκανε o δημοσιογράφος Παύλος Μεθόδιος.
«Κανένας στρατός δεν μπορεί να αντισταθεί στη δύναμη μιας ιδέας που έχει έρθει η ώρα της», είπε ο Ντέιβιντ Κάπλαν (David Kaplan), ερευνητής δημοσιογράφος και πρώην εκτελεστικός διευθυντής του Παγκόσμιου Δικτύου Ερευνητικής Δημοσιογραφίας (Global Investigative Journalism Network –GIJN), κατά την εναρκτήρια εκδήλωση της IJ Week 2026, παραθέτοντας τα λόγια του Γάλλου συγγραφέα Βίκτωρ Ουγκώ. «Αυτό συνέβη με την ερευνητική δημοσιογραφία», συνέχισε, αναφερόμενος στο κύμα συνεργατικής, διασυνοριακής ερευνητικής δημοσιογραφίας που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1990 και κορυφώθηκε με τη διοργάνωση του πρώτου Παγκόσμιου Συνεδρίου Ερευνητικής Δημοσιογραφίας (Global Investigative Journalism Conference –GIJC) στην Κοπεγχάγη, το 2001.
Σήμερα, 25 χρόνια και 14 GIJC αργότερα, με ένα δίκτυο 266 οργανισμών-μελών σε 95 χώρες, το GIJN διοργάνωσε για πρώτη φορά τη διαδικτυακή Εβδομάδα Ερευνητικής Δημοσιογραφίας. Από τις 26 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026, περισσότεροι από 130 ομιλητές από 65 χώρες συζήτησαν ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων που απασχολούν σήμερα τη δημοσιογραφική κοινότητα: από την προσέγγιση του κοινού και τον αντίκτυπο της δημοσιογραφίας έως τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα εξόριστα μέσα ενημέρωσης και τη χρηματοδότηση της ερευνητικής δημοσιογραφίας.
Ακολουθούν τα βασικά σημεία που κρατήσαμε από την IJ Week 2026.
Από την τεχνητή νοημοσύνη στην ελευθερία του Τύπου: όσα ξεχωρίσαμε από το 20ό Διεθνές Φεστιβάλ Δημοσιογραφίας στην Περούτζια

Στο Διεθνές Φεστιβάλ Δημοσιογραφίας 2026 στην Περούτζια συνυπήρχαν και φέτος ανησυχία και αισιοδοξία, με ένα βασικό ερώτημα να επανέρχεται διαρκώς μέσα στην εβδομάδα: πώς μπορεί η δημοσιογραφία να παραμείνει ουσιαστική, ανεξάρτητη και ανθρώπινη σε μια εποχή ραγδαίων εξελίξων;
Εμπλοκή του κοινού: βιντεοπαιχνίδια, hackathons και δημιουργοί περιεχομένου
Στην εποχή του Google Zero, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν πλέον να βασίζονται αποκλειστικά στις μηχανές αναζήτησης για να προσεγγίσουν το κοινό τους, ανέφερε η Φολοράνμι Φολαγιάν (Foloranmi Folayan), υπεύθυνη επικοινωνίας και συνεργασιών στο Κέντρο Συνεργατικής Ερευνητικής Δημοσιογραφίας (CCIJ), μιλώντας στη συνεδρία «Connecting with the Audience: Strategies for Investigative Journalism». Σε αυτό το πλαίσιο, το CCIJ έχει πειραματιστεί με την ενσωμάτωση στοιχείων παιγνιοποίησης στις δημοσιογραφικές έρευνες, για παράδειγμα μέσω του Fortnite, σε μια προσπάθεια να κάνει το δημοσιογραφικό περιεχόμενο πιο ελκυστικό και να το φέρει πιο κοντά στο νεότερο κοινό. «Μετατρέψτε κάθε έρευνα σε πολλαπλές μορφές […] ώστε να διασφαλίσετε ότι θα προσεγγίσετε όσο το δυνατόν περισσότερα κοινά», τόνισε η Φολαγιάν.
Οι συναντήσεις με φυσική παρουσία, με τη μορφή δημόσιων συζητήσεων για τα ευρήματα των δημοσιογραφικών ερευνών και εργαστηρίων, ή ακόμη και προβολών ντοκιμαντέρ και hackathons, συγκαταλέγονται στις μεθόδους που χρησιμοποιεί το El Surtidor, ένα ψηφιακό μέσο ενημέρωσης με έδρα την Παραγουάη, για να προσεγγίσει το κοινό του, ανέφερε η Χασμίν Ακούνια (Jazmin Acuña), συνιδρύτρια και διευθύντρια σύνταξης του μέσου. «Είναι πολύ σημαντικό να φέρνουμε τους ανθρώπους κοντά, ώστε να κατανοούν τα ευρήματα της δημοσιογραφικής έρευνας», τόνισε κατά την ίδια συνεδρία.
Οι δημιουργοί περιεχομένου διαδραματίζουν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο στο τοπίο της ενημέρωσης, με το 46% των ερωτηθέντων παγκοσμίως να στρέφεται σε αυτούς για να ενημερωθεί, σύμφωνα με την Έκθεση για την Ψηφιακή Ενημέρωση του Ινστιτούτου Reuters για το 2026, σημείωσε ο Τζόναταν Ροντρίγκες (Jonatan Rodriguez), ανώτερος διευθυντής προγραμμάτων στο Pulitzer Center, μιλώντας στη συνεδρία «Καιτονόμες συνεργασίες για το μέλλον της δημοσιογραφίας». Σε αυτό το πλαίσιο, το Pulitzer Center έχει αναπτύξει διάφορα προγράμματα με στόχο «να γεφυρώσουν αυτά τα χάσματα μεταξύ της δημιουργίας περιεχομένου και της δημοσιογραφίας», όπως ανέφερε.
Σύμφωνα με τη Μαλού Χούνκο (Malu Junco), δημιουργό περιεχομένου από τη Βραζιλία που επικεντρώνεται σε επιστημονικά θέματα και έχει συνεργαστεί με το Pulitzer Center, οι δημιουργοί περιεχομένου μπορούν να μεταφέρουν την εξειδικευμένη γνώση δημοσιογράφων ή ειδικών σε μορφές πιο φιλικές προς το κοινό, καθώς ένας δημιουργός «γνωρίζει πώς είναι να μην ξέρεις», κάτι που οι ειδικοί ενδέχεται να έχουν ξεχάσει, όπως είπε. Η αφήγηση μιας ιστορίας σε μέρη μπορεί να βοηθήσει το κοινό να ταυτιστεί με τη δουλειά ενός δημοσιογράφου και είναι ιδιαίτερα σημαντική για την ερευνητική δημοσιογραφία, η οποία αναπτύσσεται μέσα από μια μακρά και σταδιακή διαδικασία. Η ενσωμάτωση προσωπικών εμπειριών και συναισθημάτων σε σύνθετα θέματα αποτελεί ακόμα έναν τρόπο προσέγγισης του κοινού, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για πιο περίπλοκα ζητήματα, συνέχισε η Χούνκο.
Η Χούνκο πιστεύει ότι σήμερα παρατηρείται «μια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο καταναλώνεται το περιεχόμενο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης», με τους ανθρώπους να αναζητούν περισσότερο την ποιότητα παρά την ποσότητα, καθώς «η αγορά είναι υπερκορεσμένη». Αυτό δημιουργεί μια ευκαιρία για τους ειδικούς να αποκτήσουν παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πρόσθεσε, ιδιαίτερα εάν συνεργαστούν με δημιουργούς περιεχομένου που ήδη ασχολούνται με το αντικείμενό τους.
Για τη Σέρι Λι (Sherry Lee), γενική διευθύντρια επιχειρησιακών λειτουργιών (COO) και αναπληρώτρια διευθύνουσα σύμβουλο του The Reporter, του πρώτου μη κερδοσκοπικού δημοσιογραφικού οργανισμού της Ταϊβάν, ο αντίκτυπος είναι σημαντικός για την οικοδόμηση της αφοσίωσης του κοινού, όπως σημείωσε κατά τη συνεδρία «Σε συζήτηση με τη Σέρι Λι». Πώς μπορούν, όμως, οι δημοσιογράφοι να επιτύχουν αυτόν τον αντίκτυπο; Σύμφωνα με την Ανουολουουάπο Αντελακούν (AnuOluwapo Adelakun), δημοσιογράφο από τη Νιγηρία, η οποία μίλησε στη συνεδρία «Δημοσιογραφία αιχμής: Επανεξετάζοντας τον δρόμο προς τον αντίκτυπο», είναι απαραίτητο να καθορίζονται εξαρχής δείκτες αντίκτυπου και να χαρτογραφείται ποιοι μπορούν να επιφέρουν αλλαγές, καθώς και πότε είναι πιο δεκτικοί. Ο περιορισμένος προϋπολογισμός δεν χρειάζεται να αποτελεί εμπόδιο, τόνισε.
Τι κρατήσαμε από το φετινό European Data & Computational Journalism Conference

Παρακολουθήσαμε το πέμπτο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Δημοσιογραφίας Δεδομένων και Υπολογιστικής Δημοσιογραφίας, που έγινε για πρώτη φορά στην Αθήνα. Και συγκεντρώνουμε εδώ μερικά πράγματα που κρατήσαμε.
Χρηματοδότηση της ερευνητικής δημοσιογραφίας
Η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα, «αλλά στην πραγματικότητα είναι μια επιχείρηση, […] είτε είναι κερδοσκοπική είτε μη κερδοσκοπική, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι διοικείτε έναν οργανισμό», ανέφερε η Τζίνα Τσούα (Gina Chua), εκτελεστική διευθύντρια του Tow-Knight Center for Journalism και editor-at-large στο Semafor, κατά τη συνεδρία «Χρηματοδοτώντας την ερευνητική δημοσιογραφία: Τι λειτουργεί αυτή τη στιγμή». Η κατάρτιση ενός επιχειρηματικού σχεδίου είναι απαραίτητη, τόνισε.
Σύμφωνα με την Μπρίτζετ Γκάλαχερ (Bridget Gallagher), επικεφαλής του Gallagher Group LLC, το να γνωρίζει κανείς «το κοινό του […] και ποια είναι η ανάγκη που δεν καλύπτεται από άλλα προϊόντα στην αγορά», καθώς και «τι κάνει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στον χώρο», έχοντας παράλληλα επίγνωση της αξίας που δημιουργεί η δουλειά του για τους δωρητές, αποτελούν βασικούς παράγοντες για την εξασφάλιση χρηματοδότησης. Η Γκάλαχερ προειδοποίησε, επίσης, τους δημοσιογραφικούς οργανισμούς για μια συνηθισμένη παγίδα: να προγραμματίζουν τη συγκέντρωση χρημάτων για μια συγκεκριμένη ώρα κάθε εβδομάδα, αλλά συχνά να μην τηρούν αυτόν τον προγραμματισμό, για παράδειγμα λόγω μιας έκτακτης είδησης. «Η χρηματοδότηση είναι συνήθεια. Ποιο είναι ένα πράγμα που μπορείτε να κάνετε κάθε μέρα;», είπε.
Για το The Reporter, το οποίο βασίζεται εν μέρει σε δωρεές, η εξασφάλιση μιας δωρεάς δεν συνεπάγεται απαραίτητα και την αφοσίωση του δωρητή. «Ακόμη κι όταν κάποιος αποφασίζει να σας στηρίξει, επειδή πιστεύει ότι κάνατε μια πολύ καλή δημοσιογραφική έρευνα, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχετε ήδη κερδίσει την αφοσίωσή του», σημείωσε η Λι, προσθέτοντας ότι η αφοσίωση χτίζεται μέσα από μια συνεχή σχέση. Η επεξήγηση των αποφάσεων του The Reporter στους δωρητές του αποτελεί επίσης έναν από τους παράγοντες που συμβάλλουν στη βιωσιμότητα του μέσου, όπως ανέφερε.
Δημοσιογραφία στην εξορία
Για τους δημοσιογράφους που ζουν υπό αυταρχικά καθεστώτα, η απόφαση να εγκαταλείψουν τη χώρα τους είναι δύσκολη, αλλά συχνά μπορεί να είναι αναγκαία. Η Γιούκα Γουάι (Yucca Wai), διευθύντρια προγραμμάτων στο Exile Hub, μοιράστηκε ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές που βοηθούν τους δημοσιογράφους να αποφασίσουν εάν έχει έρθει η ώρα να φύγουν, κατά τη συνεδρία «Ελέγχοντας την εξουσία από την εξορία». «Συνήθως, πρόκειται για απειλές που συσσωρεύονται αργά με την πάροδο του χρόνου […] και στη συνέχεια οι δημοσιογράφοι συνηθίζουν το επίπεδο κινδύνου στο οποίο βρίσκονται», είπε. Συνήθη προειδοποιητικά σημάδια περιλαμβάνουν τη στοχοποίηση ενός μέσου ενημέρωσης από αξιωματούχους, τους ελέγχους στην κατοικία ενός δημοσιογράφου από κρατικές αρχές και τη σύλληψη ενός συναδέλφου, σημείωσε η Γουάι.
«Το να περάσεις απλώς τα σύνορα δεν σημαίνει ότι είσαι ασφαλής, σημαίνει απλώς ότι βρίσκεσαι σε ένα άλλο μέρος με διαφορετικούς τύπους κινδύνων», τόνισε η Γουάι, αναφέροντας το παράδειγμα δημοσιογράφων από τη Μιανμάρ που αντιμετώπισαν προκλήσεις ακόμη και μετά τη μετεγκατάστασή τους σε γειτονικές χώρες, οι οποίες επίσης αντιμετωπίζουν προβλήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η δημοσιογραφική εργασία από την εξορία συνοδεύεται από τις δικές της δυσκολίες. Ο Νταβίντ Ντεμπελέ (David Dembélé), ερευνητής δημοσιογράφος από το Μάλι και ιδρυτής του Δικτύου Ερευνητών Δημοσιογράφων του Μάλι (RMJI), ανέφερε ότι μετά την εξορία του έχασε ορισμένες από τις πηγές του, ενώ η δημοσιογραφική του εργασία είναι, ορισμένες φορές, σημαντικά πιο αργή: Κάτι που θα του έπαιρνε μία με δύο ώρες όταν εργαζόταν εντός του Μάλι, μπορεί πλέον να χρειάζεται δύο εβδομάδες, όπως είπε.
Για τον Ρινάτ Τουχβάτσιν (Rinat Tuhvatshin), συνιδρυτή και επικεφαλής τεχνολογίας (CTO) του ερευνητικού μέσου Kloop από το Κιργιστάν, η εργασία από την εξορία είναι περίπου πέντε φορές πιο δαπανηρή από την εργασία εντός της χώρας, όπως ανέφερε κατά τη συνεδρία «Περιφερειακή επισκόπηση: Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσία και Κιργιστάν –Προκλήσεις και δημοσιογραφικές έρευνες».
Εργαλεία και πηγές αναφοράς για ερευνητές δημοσιογράφους
- North Data: Μηχανή αναζήτησης και πλατφόρμα που συγκεντρώνει και οπτικοποιεί δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες για εταιρείες σε 27 ευρωπαϊκές χώρες, από την ιστορία τους έως τα οικονομικά τους στοιχεία και τη νομική τους δομή. Προσφέρονται δωρεάν λογαριασμοί για ερευνητές δημοσιογράφους.
- Horizons: Ερευνητική πλατφόρμα που αναπτύχθηκε από το C4ADS και επιτρέπει σε δημοσιογράφους και άλλους ερευνητές να αναζητούν, σε ένα ενιαίο περιβάλλον, δισεκατομμύρια αρχεία, συμπεριλαμβανομένων εταιρικών εγγράφων, εμπορικών δεδομένων και στοιχείων ακινήτων, βοηθώντας τους να εντοπίζουν δίκτυα ιδιοκτησίας, να αποκαλύπτουν παράνομες δραστηριότητες και να συνδέουν ευρήματα από διαφορετικές δικαιοδοσίες.
- Earshot: Μη κερδοσκοπικός οργανισμός που ειδικεύεται στις εγκληματολογικές έρευνες ήχου, χρησιμοποιώντας την ανάλυση ήχου για την επαλήθευση της αυθεντικότητας ηχητικών καταγραφών, συμπεριλαμβανομένων όσων υπάρχουν υποψίες ότι έχουν παραχθεί με τεχνητή νοημοσύνη, την ανάλυση ήχων πυροβόλων όπλων και την υποστήριξη δημοσιογράφων στην ανασύνθεση γεγονότων, την αναγνώριση οπλικών συστημάτων και τη διερεύνηση πιθανών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
- Vertical52: Πλατφόρμα που προσφέρει δορυφορικές εικόνες και υπηρεσίες ανάλυσης σε δημοσιογραφικούς οργανισμούς για τη διερεύνηση θεμάτων που εκτείνονται από μεταβολές στο φυσικό περιβάλλον έως συγκρούσεις και άλλες εξελίξεις σε δυσπρόσιτες περιοχές.
Μπορείτε να βρείτε σημειώσεις με πρακτικές συμβουλές και τις παρουσιάσεις που μοιράστηκαν οι ομιλητές εδώ: Υλικό και βοηθήματα από την IJ Week.
