Κατεβάζω ρυθμούς, δημοσιογραφώ αλλιώς
Η «αργή δημοσιογραφία» σημαίνει να δίνουμε χρόνο και χώρο στο να ακούμε, να σκεφτόμαστε και να κάνουμε ρεπορτάζ με περισσότερη προσοχή, ουσία και ανθεκτικότητα.
Σημειώσεις μιας Υπαρξιακής Συντάκτριας: Περί ευαλωτότητας
Η Line Vaaben, υπαρξιακή συντάκτρια στην εφημερίδα Politiken και μέντορας στο retreat για το τραύμα και την ανθεκτικότητα αναλογίζεται γιατί οι δημοσιογράφοι που καλύπτουν τραυματικά γεγονότα πρέπει να τολμούν να «πληγωθούν».
Από την προσδοκία του αντικτύπου στον σχεδιασμό του
Η ευθύνη είναι των δημοσιογράφων, να συναντήσουμε το κοινό εκεί όπου ήδη βρίσκεται – στις πλατφόρμες βίντεο, σε βιβλιοθήκες των τοπικών κοινοτήτων, σε χώρους τέχνης ή ακόμη και σχολικές καντίνες.
Ένα δωμάτιο για ανθρώπους
Μην απατάστε, ένα δωμάτιο δεν είναι ένας χώρος αθώος. Οι άνθρωποι κουβαλούν μαζί τους τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, τις προκαταλήψεις, τις βεβαιότητες και τις άμυνές τους. Αλλά σε αυτό το δωμάτιο, κάτι αλλάζει.
Απαντώντας στις ανάγκες της εποχής με πιο ανθρώπινη δημοσιογραφία
Πώς μπορούν οι δημοσιογράφοι να αποφύγουν την επαγγελματική εξουθένωση (burnout), το μετατραυματικό στρες (PTSD) ή άλλες ψυχικές βλάβες, όταν ασκούν ένα επάγγελμα που συνεπάγεται τόση παρενόχληση και κακοποίηση;
Yποστηρίζοντας τις επόμενες γενιές ερευνητών δημοσιογράφων
Δεν είναι μόνο ότι η τεχνολογία αλλάζει ραγδαία τον τρόπο που δουλεύουμε. Είναι και ότι, σε όλο τον κόσμο, οι περικοπές στη χρηματοδότηση των πανεπιστημίων περιορίζουν τις ευκαιρίες εκπαίδευσης για τις νεότερες γενιές.
Αφήγηση, αλήθεια και αντίκτυπος: Σημειώσεις από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στη Θεσσαλονίκη
Σκέψεις για τη σχέση δημοσιογραφίας και ντοκιμαντέρ, που δεν είναι απλή ή τυχαία. Αντιθέτως, εργαλεία και οπτικές μεταφέρονται συνεχώς από το ένα πεδίο στο άλλο.
Τοπική δημοσιογραφία με αγάπη — και ως αντίδοτο στην αποξένωση
Εάν ο στόχος είναι μια πραγματική, συστημική αλλαγή, τότε η στήριξη μιας τοπικά ριζωμένης, κοινοτικά ενταγμένης δημοσιογραφίας δεν είναι φιλανθρωπία. Είναι κοινή λογική.